Պետք է կառուցվածքավորել պրոդուկտի հնարավոր գործողությունները՝ դրանք բաժանելով աշխատանքային հոսքերի (workflows), օրինակ՝ գնումների հոսք, պրոֆիլի թարմացման հոսք և այլն։ Երբ նկարագրենք ու խմբավորենք գործընթացները, հաջորդ քայլը կլինի պարզեցնել յուրաքանչյուր գործընթացի քայլերը։ Պարզեցման կանոնը միշտ նույնն է․ պրոդուկտի բաղադրիչները միշտ շատ ավելի բարդ են օգտատերերի համար, քան մենք կարծում ենք։ Հետևաբար, այն ամենը, ինչ մենք համարում ենք «ոչ հեշտ», պետք է պարզեցվի։

Եթե խնդիրը օբյեկտների քանակի մեջ է, ապա պետք է մտածենք նոր մեթոդներ՝ դրանք դասակարգելու Միլլերի օրենքի համաձայն։ Շատ օբյեկտներ ունենալը միշտ վատ է, նույնիսկ եթե մենք կարծում ենք, որ օգտատերերը սովոր են դրան։

Մեր պրոդուկտը կարող է բարդացնել նաև այն բաղադրիչը, որը դուրս է գալիս նրա համատեքստից։ Պետք է նաև խուսափել տիպի և ձևի առումով անսովոր օբյեկտներից, քանի որ դրանք հաճախ առաջացնում են տեղեկատվական աղմուկ ( , ):

Երբեմն պրոդուկտի գաղափարները պարզեցնելու համար օգտակար է օգտագործել պատկերներ, փոքր անիմացիաներ (.gif) և այլն։ Ամենապարզ օրինակը կլինի 70 բառանոց հրահանգը փոխարինել 4 վայրկյան տևողությամբ .gif անիմացիայով, որը բացատրում է նույն միտքը։

Բողոքների բացակայությունը չի նշանակում, որ պրոդուկտը իդեալականորեն համապատասխանում է օգտատերերի կարիքներին։ Պետք է պարզենք, թե պրոդուկտի որ բաղադրիչներն են օգտատերերի կողմից անտեսվում և որոշենք, թե ինչ անել դրանց հետ։

Մենք կարող ենք որոշ տեսանելի ֆունկցիոնալություն փոխարինել «համակարգի հուշումներով»։ Սա կօգնի էապես «թեթևացնել» ինտերֆեյսը։ Գաղափարը այն է, որ որոշակի կոճակներ/գործողություններ ցույց տանք օգտատերերին միայն անհրաժեշտության դեպքում և թաքցնենք մնացած ժամանակ։